[av_textblock size=” font_color=” color=” av-medium-font-size=” av-small-font-size=” av-mini-font-size=” av_uid=’av-jsz4p1om’ admin_preview_bg=”]
In 1976 werd het beroemde Centre Pompidou in Parijs geopend, in een gebouw dat vanaf het begin heel veel vragen en commentaar op heeft geroepen. (zie ook “een gebouw in de steigers“). Enkele jaren geleden werd een dependance van het Centre geopend in Metz, net onder Luxemburg. Onder leiding van architecten Shigeru Ban en Jean de Gastines. De eerste won in 2014 zelfs de Pritzker Prize (die wordt gezien als de Nobelprijs voor de architectuur). Net als in Parijs was het in Metz de bedoeling om een iconisch gebouw neer te zetten. En dat is gelukt.
Er staat een indrukwekkend gebouw, dat een reusachtige circustent lijkt: er is een dak van een hoogwaardig zeildoek over de feitelijke bouwmassa heen gespannen. Het witte golvende dak, met de ramen die er als reusachtige duikbrillen uit tevoorschijn lijken te komen, en de opvallende punt met vlaggenmast vormt een zeer opvallend geheel.