Een van mijn meest favoriete gebouwen, mag je misschien niet een gebouw noemen. Het is eigenlijk veel meer een gebouwd landschap. Het boeit mij al sinds het gebouwd is omstreeks 1972, toen ik zelf nog maar een klein “manneke” was. Dat kleine manneke keek gefascineerd naar de toen nog zwart beelden van het gebouw, de constructie, zonder te begrijpen waarom hij dit nu zo mooi vond.
Ik heb het over het Olympisch stadion van München.
Daar is zoveel fascinerends aan! Bijvoorbeeld de onmogelijke opgave die destijds werd gesteld om een dak over het stadion te maken, dat geen schaduw zou geven. Een dak dat volledig transparant is… Hoe is dat in vredesnaam mogelijk? Je zult toch op zijn minst een draagstructuur moeten hebben, balken in staal of hout, die al direct een schaduw zullen werpen. En is het al onvoorstelbaar om dat bij een normaal gebouw te bereiken, hoe kun je dat realiseren bij zoiets groots als een stadion? Ja, zelfs een Olympisch stadion! Waar toch een man of 80.000 in moeten passen!
